Kryeqyteti i Kubës dhe mbarë ishulli u zhytën sërish në errësirë këtë javë, duke shënuar ndërprerjen e tretë masive të energjisë elektrike në vetëm katër muaj. Zyrtarët në Kubë konfirmuan kolapsin e plotë të rrjetit elektrik, një dëshmi e qartë e rëndesës që po shkakton kriza e thellë energjetike dhe ekonomike në infrastrukturën e vjetruar të vendit.

Kjo errësirë e fundit vjen vetëm pak ditë pasi një tjetër defekt masiv la miliona banorë në Kubën perëndimore pa energji.

Jeta mes mbeturinave dhe errësirës

Në rrugët e Havanës, jeta po përpiqet të përshtatet me atë që duket si një normalitet i ri tragjik. Qytetarët luajnë domino jashtë në ajër të pastër, parukierët u presin flokët klientëve në trotuare, dhe njerëzit mbështeten te panelet diellore rudimentare për të karikuar një celular apo një ventilator të thjeshtë.

Përtej pamjeve të improvizimit, pasoja njerëzore është e rëndë. Qytetarët tregojnë se po humbasin atë pak ushqim që kanë në frigoriferë për shkak të prishjes, ndërsa aksidentet fizike në errësirë janë shtuar.

“Ndërprerjet e energjisë po më çmendin,” tregon 48-vjeçari Dalba Obiedo. “Mbrëmë rashë nga një shkallë me 27 shkallë… U rrëzova sepse fikën dritat.”

Të tjerë e shohin situatën si piken e fundit që derdh gotën e durimit. Tomás David Velázquez Felipe, një 61-vjeçar nga Havana, shprehet i dorëzuar:

“Ajo pak që kemi për të ngrënë po prishet. Njerëzit tanë janë shumë të vjetër për të vazhduar të vuajnë. Kubanezët që kanë mundësi duhet të mbledhin plaçkat dhe të largohen.”

Lufta për naftë dhe akuzat për “bllokadë”

Në nivel qeveritar, faji hidhet tërësisht përtej detit. Presidenti kuban, Miguel Díaz-Canel, paralajmëroi javën e kaluar se ishulli ka kaluar më shumë se tre muaj pa dërgesa nafte. Për të mbijetuar, shteti po mbështetet tek energjia diellore, gazi natyror dhe termocentralet e degraduara nga koha. Ndonëse Kuba prodhon rreth 40% të naftës që i nevojitet, kjo sasi është e pamjaftueshme për të mbajtur në këmbë një rrjet që po shkërmoqet.

Havana ia faturon këtë krizë drejtpërdrejt “bllokadës energjetike të SHBA-së”. Kjo situatë u përkeqësua pasi Presidenti i SHBA-së, Donald Trump, paralajmëroi në janar tarifa të ashpra ndaj çdo vendi ose kompanie që shet apo transporton naftë drejt ishullit.

Presioni i ri nga Uashingtoni

Administrata Trump po e përdor këtë moment dobësie për të rritur presionin politik. Të martën, Shtëpia e Bardhë e bëri të qartë se e sheh Kubën si objektivin e radhës për ndryshim regjimi.

Duke iu referuar krizës, Trump u shpreh hapur: “Kuba tani është në një gjendje shumë të keqe… dhe shumë shpejt do të bëjmë diçka me Kubën.” Sipas burimeve të inteligjencës amerikane, Uashingtoni po kërkon tërheqjen e Presidentit Díaz-Canel dhe po negocion hapa për liberalizimin politik e ekonomik, në këmbim të heqjes së sanksioneve.

Në këtë linjë të ashpër u bashkua edhe Sekretari i Shtetit, Marco Rubio, i cili theksoi dështimin strukturor të ishullit. “Ata kanë një ekonomi që nuk funksionon në një sistem politik që nuk funksionon. Nuk mund ta rregullojnë atë pa ndryshuar në mënyrë dramatike,” tha Rubio.

Ndërkohë që retorika politike ashpërsohet në Uashington, në Havanë Ministria e Energjisë njoftoi se po punon për krijimin e “mikrosistemeve” të pavarura. Deri vonë të hënën, dritat ishin ndezur vetëm për 5% të banorëve të kryeqytetit—një fije e hollë shprese në një ishull që po mbulohet gjithnjë e më shumë nga errësira.

/rtsh.al/