Në ekranet tona sapo ka ardhur “Jay Kelly,” një dramë-komedi e re nga regjisori i vlerësuar Noah Baumbach. Me protagonist George Clooney në rolin e një superylli të Hollivudit, filmi premton të na tregojë “sa e vështirë” është jeta e një personi jashtëzakonisht të pasur dhe të pashëm. Por, sipas kritikëve, filmi nuk arrin të krijojë një histori tërheqëse, duke na shërbyer thjesht një homazh të radhës për elitën e botës.

Personazhi kryesor, Jay Kelly, duket se ka gjithçka: një karrierë të suksesshme, pasuri të pafundme dhe një pamje që do t’i kishte zili çdo yll kinemaje. Por ankthi i tij kryesor, fakti që nuk ka kaluar mjaftueshëm kohë me vajzën e tij, zgjidhet me një shpejtësi qesharake. Me një thirrje, ai mobilizon një flotë Range Rover-ash dhe një avion privat për t’u ribashkuar me të në Evropë.

Kritikët theksojnë se ky është thelbi i problemit të filmit: “Kur një protagonist mund t’i bëjë dëshirat e tij realitet me një klikim të gishtërinjve… i gjithë rreziku dhe tensioni zhduken.”

Kjo e bën të vështirë për audiencën të interesohet për problemet e tij, pasi e kupton që asgjë nuk është vërtet në rrezik. Qoftë konflikti me babain, rivaliteti me një mik të vjetër apo çdo “problem i botës së parë,” gjithçka zgjidhet shpejt dhe lehtësisht nga ekipi i tij i përkushtuar.

Një histori tjetër për “një përqindëshin”

Filmi vjen në një kohë kur ekranet tona janë të mbushura me histori rreth super të pasurve, shpesh të ndikuar nga suksese si “The White Lotus” apo “Succession”. Këto seriale, megjithatë, e shfrytëzojnë pasurinë si një terren për intriga, krime apo sjellje të neveritshme, duke i bërë personazhet interesantë dhe komplekse. Në të kundërt, “Jay Kelly” nuk ka një intrigë të tillë. Kriza e tij e moshës së mesme është aq e cekët, sa nuk mund të quhet “krizë”.

Edhe pse Baumbach ka krijuar në të kaluarën karaktere të vërteta dhe shpesh të frustruara, në këtë film ai duket se ka humbur atë zgjuarsi therëse. Në vend që të kritikojë apo të ironizojë botën e privilegjuar të Hollivudit, filmi e adhuron personazhin e Jay Kelly-t si një “gjysmëperëndi të trazuar,” por pa i dhënë thellësinë e nevojshme për ta bërë të besueshëm. Ndoshta, siç sugjeron kritika, regjisori, duke qenë tani pjesë e kësaj bote, është bërë “i butë me njerëzit më të privilegjuar në botë.”

Filmi “Jay Kelly” pati premierën e tij në Festivalin e Filmit në Venecia dhe pritet të shfaqet në Netflix në dhjetor. Megjithatë, pyetja mbetet: A do të jenë shikuesit në gjendje të ndiejnë empati për shqetësimet e një ylli që ka gjithçka, apo thjesht do ta shohin atë si një fantazi romantike të një jete që, në fund të fundit, nuk ka asnjë rrezik?

/rtsh.al/