RTSH.al

Hotolisht’ten Shebenik’in zirvesine: Sonbaharın renkleri arasında 20 kilometrelik keşif

Tiran’dan Pogradec ve Korça yönüne seyahat edenler, Librazhd bölgesinin sunduğu doğal güzellikler karşısında zaman zaman hayranlık duymadan geçemiyor. Shkumbin Vadisi, yüksek dağ zirveleri ve yamaçları kaplayan ormanlar, bölgenin etkileyici manzarasını oluşturuyor.

Yolculuk yapanların çoğu kısa bir mola için Hotolisht’te duruyor. Ancak köyün iç kesimlerini ve çevresindeki doğal güzellikleri keşfetme fırsatı bulanlar, genellikle bölge sakinleri ve burayla yakın bağ kuran ziyaretçilerle sınırlı kalıyor. Librazhd dağlık bölgesinin en büyük köyü olan Hotolisht, dağlık doğası, su kaynakları ve yerel tarihiyle dikkat çekiyor.

Shkumbin Nehri, bölgeden geçerek farklı doğal peyzajları birbirinden ayırıyor. Shebenik-Jabllanicë Milli Parkı’na yakınlığı sayesinde Hotolisht; temiz havası, ormanları, doğa yürüyüşleri ve keşif rotalarıyla öne çıkıyor. Bölgeyi ziyaret edenler, efsaneleriyle tanınan Buzgara Gölü ve Mağarası’nı da keşfedebiliyor. Köydeki su rezervuarları ise tarım arazileri ve tepeler arasında güzel manzaralar oluşturuyor.

Kasım ayının ortasında doğa, sonbaharın canlı renklerini korurken güneş alan bir plato üzerine kurulu köyün manzarası ayrı bir güzellik sunuyor. Bakımlı evler ve işlenen tarım arazileri, köy yaşamının devam ettiğini gösteriyor. Gençlerin bir kısmı bölgeden ayrılmış olsa da köylüler topraklarında üretmeye ve yaşamlarını sürdürmeye devam ediyor. Yeni evler ve çevrili bahçeler de bunun en belirgin göstergeleri arasında.

Hotolisht, geçmişte birçok köyü kapsayan önemli bir idari merkez olmasının yanı sıra folklorik gelenekleri, şarkıları, Librazhd yöresine özgü ikili dansları ve organik yerel ürünleriyle de tanınıyor. Ulusal karayoluna ve yapımı devam eden 8. Koridor’a yakınlığı sayesinde köye asfalt yoldan kolaylıkla ulaşılabiliyor.

Köyün son evlerinin bulunduğu noktada yer alan tabela, Shebenik Milli Parkı’na giriş yaptığımızı gösteriyor. Bu kez rotamız, görkemli ve büyük ölçüde el değmemiş ormanların arasından geçerek parkın en yüksek zirvesine ulaşmak. Ancak yolculuğumuza gökyüzündeki kara bulutlarla aramızda başlayan bir yarış da eşlik ediyor.

Rotanın büyük bölümü ormanların içinden geçiyor. Bu mevsimde yere dökülen yapraklar, orman zeminini adeta turuncu bir halıyla kaplıyor. Yapraklarını dökmüş ağaçların gri tonları, gökyüzünün kurşuni rengiyle birleşerek etkileyici bir manzara oluşturuyor. Yaprakların üzerinde yürümek, ormanın terapötik kokularını solumak ve doğanın seslerini dinlemek eşsiz bir deneyim sunuyor. Bölgedeki su bolluğu, dağlar arasındaki vadilerden yükselen dere sesleriyle de kendini hissettiriyor.

Ormanın içinde hayvanları izlemek amacıyla çevre koruma kuruluşları tarafından yerleştirilen bir fotokapanla karşılaşıyoruz. Şebenik zirvelerine doğru enine ilerleyen patika, yürüyüşü giderek zorlaştırıyor. Sis artık çevremizi tamamen kaplamaya başlarken adımlarımızı dikkatli atmamız gerekiyor. Aşağıda bulunan göl kısmen görülebiliyor, ancak arkasındaki geniş manzara sisin içinde kayboluyor.

Shebenik-Jabllanicë Milli Parkı içerisinde, deniz seviyesinden 1.800 ila 2.200 metre yükseklikte, dağlık alanlardaki buzul sirklerinde en az 14 küçük buzul gölü bulunuyor. Zirvenin karşısında görülen göller, Shebenik masifinin kuzey yamacında, yaklaşık 1.800-1.900 metre yükseklikteki karmaşık bir buzul oluşumunun içinde yer alıyor.

Kış aylarında göller donuyor ve bölge karla kaplanıyor. İlkbaharda ise açık havalarda göller, alp çayırlarının arasında mavi halkalar gibi görünürken manzara uzak vadilere kadar uzanıyor. Shebenik sırtı, batıda Dragostunja, kuzeyde Shebeniku (Rreshpa) ve doğuda Rrajca olmak üzere farklı zirveleri ve buzul gölü gruplarını birbirine bağlıyor.

Shebenik’in yüzyıllardır dağ yamaçlarında varlığını sürdüren ormanları, bölgenin en değerli doğal miraslarından biri. Dağların eteklerinde Qarrishta ve Bushtrica nehirleri akıyor. Bu iki vadi, başlangıçta buzul oluşumlarıyla şekillenmiş, daha sonra Shebenik ve Jabllanica masiflerinden inen su akıntıları tarafından derinleştirilmiş. Parkın farklı noktalarında Hotolisht ve Rrajca dereleri gibi küçük dağ akarsuları da dar vadiler ve ormanlık geçitler oluşturuyor.

Shebenik-Jabllanicë Milli Parkı, yüzyıllık kayın ormanları ve dağlık iğne yapraklı ağaçlarla kaplı. Deniz seviyesinden 300 ila 2.262 metre yükseklikte uzanan park, çok çeşitli orman ve alp ekosistemlerine ev sahipliği yapıyor. Balkan vaşağı ve boz ayı gibi nadir memelilerin yaşam alanı olan bölge, Balkanlar’ın yaban hayatı için önemli bir biyolojik koridor niteliği taşıyor.

Milli park; Avrupa’nın en tehlike altındaki türlerinden biri olan Balkan vaşağının yanı sıra boz ayı, gri kurt, yaban keçisi, karaca ve yaban domuzuna ev sahipliği yapıyor. Ormanlarda yaban kedisi, porsuk, yabani tavşan ve su samuru da bulunuyor. Gökyüzünde ise dağ kartalı, atmaca, baykuş, dağ kekliği, ak sırtlı ağaçkakan ve yeşil ağaçkakan gibi kuş türleri görülebiliyor.

Qarrishta ve Bushtrica nehirlerinde yabani alabalık yaşarken ormanlarda ateş semenderi, kaplumbağalar ve çeşitli kertenkele türleri bulunuyor. Yolculuğumuz sırasında birkaç kuş türüyle karşılaşsak da büyük memelileri göremedik. Parlak renkleriyle dikkat çeken bir semender ise günün en güzel karşılaşmalarından biri oldu.

Parkın diğer tarafından, Librazhd’a daha yakın köylere doğru dönüş rotamız da görkemli ağaçların ve sarı yapraklarla kaplı ormanların arasından geçiyor. Bulutlarla yarışımız nihayet sona eriyor; hava kararmaya başlarken şiddetli yağmur bizi parkın yakınındaki ilk köylere kadar takip ediyor.

Bölgedeki yolların bakımsız olması, günlük yaşamlarını sürdüren köylüler için önemli zorluklar yaratıyor. Yoğun su akışı nedeniyle meydana gelen toprak kaymaları da ulaşımı olumsuz etkiliyor.

Günün sonunda bölgedeki bir kafede kurulanıp ısınırken, güneşli bir sabah Hotolisht’te başlayan ve Librazhd’da 20 kilometrelik yürüyüşün ardından neredeyse göz açıp kapayıncaya kadar sona eren bu keşif yolculuğunun heyecanı hâlâ hissediliyor.

/ Bora Meco /

Benzerleri

RTI