Rama: Protestolar sırasında Tiran’da yaralanan polis sayısı, Avrupa’nın diğer tüm ülkelerinden daha fazla

Arnavutluk Başbakanı Edi Rama, son günlerde düzenlenen protestolar sırasında yaralanan polislerle yaralanan göstericiler arasındaki oranlara ilişkin veriler yayımlayarak bu verileri diğer Avrupa ülkeleriyle karşılaştırdı.
Başbakanın paylaştığı verilere göre Fransa’da 1.797 polis ve 2.448 gösterici, Almanya’da 34 polis ve 130 gösterici, Romanya’da 33 polis ve 419 gösterici, Arnavutluk’ta 191 polis ve 93 gösterici, İspanya’da ise 33 polis ve 893 gösterici yaralandı.
Rama, Avrupa’nın diğer ülkelerinde yaralanan göstericilerin sayısının yaralanan polislerin sayısından çok daha fazla olduğunu, Tiran’da ise tablonun tersine döndüğünü vurguladı.
Hükümet başkanı, Devlet Polisinin görevini gereği gibi yerine getirdiğini ve maruz kaldığı şiddete rağmen demokratik misyonundan sapmadığını belirtti.
Rama şu ifadeleri kullandı:
“Televizyon ekranlarındaki utanç tablosu işte budur. ‘Öğrenciler’ vahşi bir şiddetin kurbanları olarak gösterilirken, Devlet Polisi masum gençleri her saat başı katleden acımasız bir canavar gibi sunuldu. Avrupa şehirlerinde yakıp yıkan Antifa terörünün kol gezdiği diğer demokratik ülkelerde yaralanan polislerle yaralanan göstericiler arasındaki oranlara bakın.
Her yerde yaralanan göstericilerin sayısı, yaralanan polislerin sayısından çok daha fazla. Bunun böyle olması son derece normal. Oysa Tiran’da tablo tersine dönmüş durumda. Çünkü gerçekte Devlet Polisi görevini gereği gibi yerine getirdi ve maruz kaldığı şiddetin, demokratik misyonundan sapmasına hiçbir zaman izin vermedi.”
Ancak Rama’ya göre Tiran’daki gerçekler, “devlet karşıtı psikolojik terörün ve şiddet dalgasının ekranlarında bambaşka bir gerçeklikle değiştirilmiş durumda.”
Rama, maskeli göstericilerin bir bölümünün kimliklerinin yüzleri ve somut kanıtlarla ortaya çıkarılacağını belirterek bu kişilerin üniversitelerle ve öğrenci yaşamıyla bağlantılı olmadığını öne sürdü.
Rama’ya göre gerçek öğrenciler, kamuya ve özel mülke zarar vermeden, şiddete başvurmadan siyaset ve hükümete meydan okumak isteyen; çözüm bekleyen sorunları dile getirerek diyalog ve ortak çabayla bunların giderilmesini talep eden kişilerdir.



