Το Κάστρο της Πρέζας υψώνεται σε έναν βραχώδη λόφο με θέα την πεδιάδα των Τιράνων. Η θέση του προσέδιδε στο φρούριο στρατηγική εποπτεία των σημαντικών οικονομικών και στρατιωτικών οδών που διέρχονταν κάποτε από την περιοχή.

Το κάστρο έχει ορθογώνια κάτοψη, με διαστάσεις περίπου 80 επί 50 μέτρα. Τέσσερις κυκλικοί πύργοι ενισχύουν τις γωνίες του, ενώ επιπλέον ορθογώνιοι πύργοι προστατεύουν το δυτικό τείχος και την κύρια είσοδο στη νότια πλευρά.

Το φρούριο πέρασε από τέσσερις κύριες κατασκευαστικές φάσεις. Αρχικά, οι κατασκευαστές ύψωσαν τα τείχη και τους αμυντικούς πύργους. Αργότερα, ανακατασκεύασαν τμήματα των οχυρώσεων και πρόσθεσαν κτίσματα στο εσωτερικό του κάστρου. Ο πύργος του ρολογιού προστέθηκε πολύ αργότερα και εξυπηρετούσε διαφορετικό σκοπό.

Ιστορικές πηγές παρέχουν σημαντικά στοιχεία για την προέλευση της Πρέζας. Ο ιστορικός Μαρίν Μπαρλέτι (Marin Barleti) αναφέρθηκε στον οικισμό περιγράφοντας τις οθωμανικές εκστρατείες και την πολιορκία της Κρούγιας. Περιέγραψε την Πρέζα ως μια κωμόπολη που είχε ήδη ερειπωθεί.

Μια μεταγενέστερη αναφορά του 1570 περιγράφει την ανακατασκευή του κάστρου από τους Οθωμανούς. Ωστόσο, η παλαιότερη μαρτυρία του Μπαρλέτι υποδηλώνει ότι το φρούριο είχε υποστεί σοβαρές καταστροφές ήδη πριν από εκείνη την περίοδο.

Οι ιστορικοί εκτιμούν ότι το κάστρο χρονολογείται πιθανότατα στις αρχές του 15ου αιώνα, ενδεχομένως την εποχή που η περιοχή βρισκόταν υπό τον έλεγχο της οικογένειας Τόπια. Το σχετικά μικρό του μέγεθος υποδηλώνει ότι λειτουργούσε κυρίως ως στρατηγικό παρατηρητήριο και όχι ως μείζον στρατιωτικό οχυρό.

Ο αλβανολόγος και εξερευνητής Γιόχαν Γκέοργκ φον Χαν (Johann Georg von Hahn) περιέγραψε επίσης την Πρέζα κατά τη διάρκεια των ταξιδιών του στην περιοχή. Σημείωσε τη θέση της στο υψηλότερο σημείο μιας σειράς λόφων ανάμεσα σε δύο κοιλάδες και κατέγραψε τοπικές παραδόσεις που συνέδεαν την περιοχή με έναν αρχαίο οικισμό.

Σήμερα, το Κάστρο της Πρέζας παραμένει ένα από τα ιστορικά ορόσημα που δεσπόζουν πάνω από την πεδιάδα των Τιράνων. Τα τείχη, οι πύργοι και η δεσπόζουσα θέση του διατηρούν τη μνήμη ενός φρουρίου που κάποτε επιτηρούσε μία από τις βασικές οδούς της περιοχής.