Nëse po konsideroni instalimin e një sistemi vaditjeje, duhet të mbani parasysh opsionet e mëposhtme.

Në fakt, ju mund të dëshironi të instaloni një sërë sistemesh, në varësi të bimëve që po rritni në zona të ndryshme të kopshteve tuaja të përparme dhe të pasme.

Ujitja me pika: Ky është sistemi më efikas për ujin, pasi çdo pikë uji shkon drejtpërdrejt në rrënjët e bimëve. Tani është e mundur të rritet çdo gjë me një sistem pikash, duke përfshirë lëndinat falë ujitjes me pika nëntokësore.

Një nga përfitimet e tij është eliminimi i ujitjes konvencionale me pika ku linjat e pikave ekspozohen në sipërfaqen e tokës.

Ju mund të pyesni veten pse rrënjët e barit nuk rriten në emetues SDI (vrima nëpër të cilat pikon uji).

Janë përdorur dy strategji të ndryshme. Një strategji, si ajo e përdorur nga Netafim, kompania izraelite që shpiku ujitjen me pika, është që të pajisë çdo emetues me një pengesë që parandalon hyrjen e rrënjëve.

Më parë, ishte një praktikë e zakonshme të inkorporohej herbicidi në emetues për të siguruar kontrollin kimik të rrënjëve, por kjo strategji është braktisur kryesisht nga prodhuesit e tubave.

Në çdo sistem pikues, nëse keni një tokë ranore të lehtë, me kullim të shpejtë, do t’ju duhen emetuesit tuaj të linjës të vendosura më afër njëri-tjetrit sesa ku toka është me strukturë argjile më të rëndë. Zakonisht ekzistojnë dy deri në tre opsione të ndryshme të ndarjes së emetuesve, pavarësisht nëse sistemi konvencional i pikimit ose SDI është sistemi që zgjidhni.

Spërkatës mini ose mikro: Këta spërkatës janë bashkangjitur nga të ashtuquajturat tuba spageti në linjat e pikimit dhe funksionojnë si spërkatës konvencionale me spërkatje, megjithëse shumë më afër tokës dhe me një rreze shumë më të vogël të aplikimit të ujit. Edhe pse jo aq efikas sa emetuesit e pikave për shkak të aplikimit të pabarabartë në një zonë të caktuar dhe humbjes së ujit për shkak të erës, ato përdoren gjerësisht në ujitjen e pemishteve.

Një avantazh dallues i mini-spërkatësve ndaj ujitjes me pika është se ju mund të vini re menjëherë nëse ato rrotullohen apo jo. Me ujitje me pika, mund të mos jetë e dukshme që emetuesit janë të bllokuar derisa bimët tuaja të fillojnë të veniten.

Spërkatës konvencional: Kur ujitni një lëndinë me spërkatës konvencionale me spërkatje, ato nuk duhet të lihen të funksionojnë për më shumë se pesë minuta në të njëjtën kohë. Toka tipike, e ngjeshur nën një lëndinë nuk mund të thithë më shumë se 0,5 cm ujë në një orë dhe kjo është e njëjta sasi uji që shpërndahet përmes spërkatësve me kokë spërkatës në vetëm pesë minuta; pas kësaj, uji ose pellgjet derisa të avullojë ose të ikë.

Si rrjedhim, lëndinat e zonës së Los Anxhelosit me barishte të freskëta të stinës, të cilat kërkojnë 2 centimetra ujë në javë gjatë verës, duhet të ujiten dhjetë herë në javë, çdo pesë minuta në gjatësi, pjesëtuar me numrin e ditëve në javë që ujitni.

Tuba thithëse: Këto janë zgjedhja e dembelëve për ujitjen e shtretërve të luleve ose perimeve. Thjesht vidhosni rubinetin dhe ndizeni atë. Uji lëshohet përmes poreve të vogla përgjatë zorrës, e cila është prodhuar nga gomë e ricikluar, poliuretani ose PVC fleksibël.

Disavantazhi i një zorrë thithëse është se jep vëllimin më të madh të ujit pranë rubinetit, me dalje që zvogëlohet në gjatësinë e zorrës.

Shkopi ujitës me një grykë mbyllëse: Sigurohuni që ta bëni këtë përmes një shkopi ujitës me një grykë mbyllëse në mënyrë që të mos e shpërdoroni ujë gjatë lëvizjes nëpër kopshtin tuaj ose gjatë ujitjes së kontejnerëve tuaj, njëra pas tjetrës.

Mbani në mend se një tjetër mundësi për rritjen e furnizimit me ujë të kopshtit përfshin instalimin e një sistemi që riciklon ujin nga lavanderia, lavamani i banjës, banja dhe dushi, por jo lavamani i kuzhinës.

/rtsh.al/