Shqipëria po shndërrohet me shpejtësi në një nga perlat e fshehura të Mesdheut, duke tërhequr gjithnjë e më shumë vëmendjen e medias ndërkombëtare dhe udhëtarëve aventurierë. Në një artikull të fundit, revista prestigjioze “Forbes” e cilëson Rivierën Shqiptare si “sekretin më të mirëmbajtur të Mesdheut”, një vend që ofron bukuri të paprekura natyrore, çmime të përballueshme dhe një përvojë autentike larg zhurmës së destinacioneve të mbipopulluara si Capri, Ibiza apo Mykonos. Shqipëria ofron ende një ndjesi të rrallë zbulimi dhe, sipas “Forbes”, tani është koha e duhur për ta vizituar.

Shkrimi i “Forbes”

Për dekada të tëra, Mesdheu ka ofruar të njëjtat vende: Capri, Saint-Tropez, Mykonos, Ibiza – vendet ku jahtet janë më të mëdha se flota lokale e peshkimit, dhe fatura për një drekë buzë detit mund të financojë një vresht modest ballkanik. Por ata që udhëtojnë janë duke pëshpëritur një emër të ri: Shqipëria.

“Po, Shqipëria”.

E vendosur midis Greqisë dhe Malit të Zi, me një vijë bregdetare të përshkuar nga Deti Jon, Shqipëria ka qenë për vite me radhë “kushërira” e harruar e Adriatikut. E lënë në hije nga Kroacia, e keqkuptuar nga Evropa Perëndimore dhe e mbyllur prej kohësh nga një regjim i zymtë komunist, ajo mbeti një vend i bardhë dhe i harruar në hartën e Mesdheut.

Në bregdetin jugor, keni Rivierën Shqiptare. Ajo shtrihet përgjatë Jonit, me shkëmbinj dhe plazhe me guralecë. Nuk ka ende vendpushime të mëdha apo klube plazhi me shkëlqim dhe çmimet janë shumë më të ulëta.

Në plazhin e Palasës, çdo që tregon se sa shpejt ky bregdet po shndërrohet nga sekreti i udhëtarëve me çanta shpine në një destinacion të rafinuar. Një ditë po pini një kafe të ftohtë të bërë në shtëpi në një tavolinë plastike në plazh; ditën tjetër, po pini një koktej në një bar të rafinuar hoteli, duke parë diellin të perëndojë pas shkëmbinjve.

Por vetëm pak kilometra më në jug, gjërat duken pak a shumë siç kanë qenë për vite me radhë.

Dhërmiu është një vendpushim popullor, i njohur për plazhin e tij të gjatë me guralecë dhe baret që mbushen gjatë verës me muzikë dhe kokteje. Është lloji i vendit ku do të shihni familje shqiptare, disa udhëtarë evropianë dhe, gjithnjë e më shumë, valën e parë të udhëtarëve kureshtarë që vijnë nga më larg.

Jala është një tjetër plazh që tërheq të rinjtë, veçanërisht kur zhvillohen festivalet e muzikës verore. Por nëse doni diçka më të qetë, vazhdoni. Gjipeja është e fshehur midis shkëmbinjve, një gji që mund të arrihet vetëm në këmbë ose me varkë. Nuk ka hotel, as rrugë, as shezlongje me qira të rreshtuara në rërë.

Ajo që e bën Shqipërinë të ndihet ndryshe është ajo që mungon. Asnjë mega-hotel. Asnjë shezlong 80 eurosh. Asnjë turmë që të shtyn pranë rrënojave. Është ende pak e vështirë: rrugët nuk janë të mira, autobusët vonohen, ndonjëherë duhet të ngresh supet kur planet nuk funksionojnë. Por është edhe bujare pjata të mëdha me mish ose peshk të pjekur në skarë, verë vendase dhe njerëz që këmbëngulin që të provosh rakinë e tyre të bërë në shtëpi. Mund të ecësh në një plazh që duket si diçka e nxjerrë nga një revistë udhëtimesh dhe të gjesh veten pothuajse vetëm, përveç disa vendasve që notojnë në fund të ditës.

Megjithatë, ndryshimi po vjen me shpejtësi. Aeroporti Ndërkombëtar i Vlorës do të hapet së shpejti, gjë që do të tërheqë më shumë udhëtarë ndërkombëtarë. Klubet e plazhit tashmë po shfaqen në Rivierë dhe markat më të mëdha të hoteleve po fillojnë të shqyrtojnë vijën bregdetare. Pra, nëse jeni kuriozë për një pjesë të Mesdheut që ende ndihet si një zbulim, me përzierjen e saj të qyteteve osmane, maleve të egra dhe vijës bregdetare që nuk është gëlltitur nga zhvillimi, Shqipëria ia vlen të vizitohet tani.

/rtsh.al/