Pesë shekuj pasi Leonardo da Vinci pikturoi Mona Lizën (1503–19), portreti varet pas xhamit antiplumb brenda Muzeut të Luvrit dhe tërheq mijëra spektatorë çdo ditë.

Është piktura më e famshme në botë, e megjithatë, kur shikuesit arrijnë ta shohin nga afër veprën e artit, ka të ngjarë të habiten nga portreti i vogël i nënshtruar i një gruaje të zakonshme.

Ajo është e veshur në mënyrë modeste me një vello të tejdukshme, rroba të errëta dhe pa bizhuteri. Është folur shumë për buzëqeshjen dhe vështrimin e saj, por shikuesit ende mund të pyesin se çfarë ka të veçantë kjo pikturë.

Së bashku me misteret e identitetit dhe pamja e saj enigmatike, arsyeja e popullaritetit të veprës është një nga enigmat e shumta të saj.

Megjithëse shumë teori janë përpjekur të përcaktojnë një arsye për famën e veprës së artit, argumentet më bindëse këmbëngulin se nuk ka një shpjegim të vetëm.

Identiteti i personazhit të portretit shpejt u bë më intrigues. Edhe pse shumë studiues besojnë se piktura përshkruan Lisa Gherardini, gruaja e tregtarit fiorentin Francesco del Giocondo, nuk ekzistojnë të dhëna nga Francesco, dhe personi nuk është identifikuar kurrë përfundimisht.

Identiteti i panjohur i ka dhënë kështu figurën çfarëdo karakterizimi që njerëzit donin t’i bënin asaj. Gjatë epokës romantike të shekullit të 19-të, amvisa e thjeshtë fiorentine që mund të ishte portretizuar u shndërrua në një joshëse misterioze.

Shkrimtari francez Théophile Gautier e përshkroi atë si një “qenie të çuditshme … vështrimi i saj që premtonte kënaqësi të panjohura“, ndërsa të tjerët vazhduan me buzët dhe buzëqeshjen magjepsëse.

Ajri i misterit që erdhi për të rrethuar Mona Lizën në shekullin e 19-të vazhdon të përcaktojë pikturën dhe të nxjerrë spekulime edhe në ditët e sotme.

/rtsh.al/