Eva Marie Saint, një prej ikonave të fundit të artë të Hollywood-it, është ndarë nga jeta në moshën 102-vjeçare. Aktorja amerikane vdiq të martën, më 6 tetor, në shtëpinë e saj në Los Angeles. Sipas zëdhënësit të familjes, Jeff Sanderson, vdekja ka ardhur për shkaqe natyrale dhe pranë saj ndodheshin familjarët dhe njerëzit më të afërt.

Saint ishte fituesja më e moshuar e çmimit Oscar që vazhdonte të ishte gjallë. Ajo e nisi karrierën kinematografike me filmin “Fronte del Porto” të Elia Kazan, rol për të cilin fitoi Oscar-in si aktorja më e mirë joprotagoniste. Filmi fitoi gjithsej shtatë çmime Oscar.

Më pas, ajo u bë një prej figurave të paharrueshme të kinemasë së Alfred Hitchcock-ut, duke interpretuar Eve Kendall në “Intrigo internazionale”, përkrah Cary Grant.

Nga radioja dhe televizioni te Oscar-i
Eva Marie Saint ishte emri i saj i vërtetë, pavarësisht se për shumëkënd dukej si një emër artistik. Ajo lindi më 4 korrik 1924 në Newark, New Jersey, dhe u rrit në një qytet të vogël pranë Albany-t.

Karrierën e nisi në radio dhe televizion, ndërsa në vitet ’50 ishte shndërruar në një prej talenteve më të vlerësuara të brezit të saj. Ajo u formua në Actors Studio dhe u përzgjodh pas një prove para regjisorit Elia Kazan, i cili më vonë do ta drejtonte në debutimin e saj në ekranin e madh.

E njohur për natyrën e saj të turpshme, Saint ia atribuonte Lee Strasberg-ut, një prej mësuesve më të njohur të aktrimit në SHBA, një pjesë të rëndësishme të ndihmës për të kapërcyer rezervën e saj.

Debutimi në “Fronte del Porto” ishte spektakolar. Ajo luajti të dashurën e Terry Malloy, personazhit të interpretuar nga Marlon Brando. Edhe ceremonia e saj e parë e Oscarëve mbeti e paharrueshme. Shtatzënë me fëmijën e saj të parë, Saint mori statujën nga duart e Frank Sinatra-s dhe, duke buzëqeshur, tha: “Besoj se fëmija do të lindë pikërisht këtu”. Djali i saj, Darrell, lindi dy ditë më vonë.

Refuzimet që e çuan drejt Hitchcock-ut
Pavarësisht suksesit të menjëhershëm, Saint nuk u dorëzua pas ritmit të industrisë së Hollywood-it. Pas lindjes së djalit, ajo refuzoi disa kontrata me studiot, duke zgjedhur t’i kushtonte më shumë kohë familjes.

Gjatë viteve ’50 realizoi vetëm shtatë filma dhe refuzoi edhe disa projekte ku luanin aktorë të njohur si Gregory Peck dhe Burt Lancaster.

Mes roleve që rrezikoi të mos pranonte ishte edhe ai në “Intrigo internazionale”. Në fund, bashkëshorti i saj, regjisori i teatrit dhe televizionit Jeffrey Hayden, e bindi ta merrte seriozisht ofertën.

Në vitin 1959, Saint u shfaq si Eve Kendall, gruaja elegante dhe misterioze që dashurohet me personazhin e Cary Grant. Filmi u shndërrua në një prej veprave më të njohura të Hitchcock-ut dhe roli mbeti ndër më ikoniket e karrierës së saj.

Nga Paul Newman te Tom Hanks
Gjatë dekadave të mëvonshme, Eva Marie Saint punoi me disa prej emrave më të mëdhenj të kinemasë amerikane. Ajo luajti me Elizabeth Taylor dhe Montgomery Clift në “L’albero della vita”, ndërsa me Paul Newman u shfaq në “Exodus” të Otto Preminger.

Në vitet ’80, ajo fitoi një brez të ri admiruesish me serialin “Moonlighting”, ku interpretoi nënën e personazhit të Cybill Shepherd. Në vitin 1986 luajti nënën e Tom Hanks në komedinë “Nothing in Common”.

Katër vjet më vonë, ajo fitoi Primetime Emmy Award për miniserialin “People Like Us”, duke shtuar një prej çmimeve më të rëndësishme televizive në karrierën e saj, pas Oscar-it të fituar në fillim të saj.

Saint ishte e martuar për 65 vjet me Jeffrey Hayden, me të cilin u martua në vitin 1951. Hayden vdiq në vitin 2016.

Aktorja vazhdoi të shfaqej në filma edhe gjatë viteve 2000, përfshirë “Il mio amico a quattro zampe”, “Superman Returns” dhe “Storia d’inverno”, i publikuar në vitin 2014. Ky i fundit ishte roli i saj i fundit në kinema.

Në vitin 2009, 54 vjet pasi kishte marrë Oscar-in për “Fronte del Porto”, Eva Marie Saint u rikthye në skenën e ceremonisë së Academy Awards. Së bashku me katër aktore të tjera fituese të Oscar-it, ajo prezantoi çmimin për aktoren më të mirë joprotagoniste, i cili atë vit iu dha Penélope Cruz për “Vicky Cristina Barcelona”.

Ishte një rikthim simbolik në skenën ku, më shumë se pesë dekada më parë, kishte nisur një prej karrierave më të veçanta të Hollywood-it.