Unë jam 33 vjeç dhe kam qenë në burg për 14 vjet vazhdimisht .Kam kryer krime të tmerrshme dhe jam dënuar për disa vrasje në Kamorra. Më poshtë është historia ime kriminale”. Kështu e fillon punimin e tij Katelo Romano (o. Catello), në tezën e tij të diplomës të diskutuar në burgun e Katanxaros.

Ish-anëtari i Kamorrës (o. Camorra) i dënuar për vrasjen e këshilltarit bashkiak Luixhi Tomasino (o. Luigi Tommasino), ka rrëfyer në dorëshkrim dy vrasje të tjera për të cilat nuk ishte gjykuar kurrë.

Vrasja e këshilltarit Tommasino

Vitet e fundit, Romanoja ka ndërmarrë një “udhëtim” fetar duke u konvertuar në fenë islame dhe është i ndaluar në burgun e kryeqytetit kalabrez ku do t’i duhet të kryejë edhe dhjetë vjet të tjera.

I dënuar përfundimisht për vrasjen e Tomasinos, këshilltari bashkiak i PD-së i vrarë më 3 shkurt 2009 në Castellammare di Stabia, ai ishte pjesë e një komandoje të drejtuar nga Renato Kavaliere (o. Cavaliere), i cili qëlloi një breshëri në drejtim të politikanit.

Tomasino, në fakt, njihte disa elementë të shquar të Kamorrës, me të cilët – ndoshta – kishte bërë pakte, duke mos mbajtur premtimet e tij. Kavalierja është një bashkëpunëtor i drejtësisë, një rrugëtim i nisur edhe nga vetë Romano, i ndërprerë më pas nga një arratisje e bujshme, e që nuk u rifillua më.

Rrëfimi i vrasësit të Kamorrës

Romanoja u diplomua në burg me 110 lavdërime, duke marrë gjithashtu një përmendje akademike, duke shpjeguar përfundimet e tij me një tezë pjesërisht autobiografike në Sociologji të titulluar “Magjepsja kriminale”, diskutuar në prani të autoriteteve dhe Imami që po e shoqëron në rrugën e tij të re fetare.

Ndër ato faqe, Romano rrëfen vrasjen e dyfishtë të Karmin D’Antuono (o. Carmine D’Antuono) dhe Federiko Donaruma (o. Federico Donnarumma), të vrarë më 28 tetor 2008.

“Ngjarja më e dhunshme, më traumatike, e pandreqshme e jetës sime“, shkruan ai, duke thënë se Donnarumma nuk duhej të vritej.

“Nuk e di pse, nuk e kuptova dhe ende nuk po e kuptoj, por edhe atë e qëllova”.

Një histori e vështirë

Teza që Romanoja synon të demonstrojë se “krimi ushtron një magjepsje të thellë” ndaj të rinjve, duke arritur në pikën “të zëvendësojë familjen e origjinës”. Ish-anëtari i Kamorrës i referohet historisë së tij personale, kur që fëmijë donte të bëhej polic.

Më pas trauma e ndarjes së prindërve, sugjerimi i një personazhi në filmin “Il camorrista”:

“Në rastin tim, hapësirën e brendshme e zë fillimisht “o prufessore”. dhe vesuviano, që është Raffaele Cutolo, pastaj nga Renato Cavaliere, ‘miku im i nëntokës’”.

Romanoja thotë se dëshiron të fillojë përsëri “nga Kateloja që isha para gjithçkaje që thashë” dhe shpreson të jetë në gjendje t’i vendos gjërat në rregull, një herë e përgjithmonë në jetën e dikujt”. Përshtatur nga tgcom24

/rtsh.al/