Hera e pare, por vetëm në ndeshjet zyrtare. Franca dhe Maroku, në realitet, janë kryqëzuar disa herë dhe pagëzimi i përfaqësueses marokene është bërë pikërisht ndaj ‘Bleus’. Skuadra B, në fakt, në çdo rast në një niveli për një kombëtare të sapolindur e përbërë nga koloni dhe vendas: u luajt më 22 dhjetor 1928, transalpinët fituan 2-1.

Sfida e parë me ekipin A në vitin 1941, në Casablanca, përfundoi me një barazim historik, më pas erdhi një sukses… në marrëveshjen e bashkëpronësisë. Ndodhi më 7 tetor 1954, kur Franca u mund (2-3) nga një përzgjedhje me lojtarë nga Tunizia, Maroku dhe Algjeria në një ndeshje bamirësie për qytetin e Chlef, Orleansville në atë kohë, i shkatërruar një muaj më parë nga një tërmeti që shkaktoi 1500 të vdekur.

Ylli i skuadrës është Larbi Ben Barek, futbollisti i parë afrikan që u vendos në një kampionat të madh evropian: i lindur në vitin 1917 në Casablanca, pjesë e Marokut francez, pas hapave të tij të parë në klubin Ideal dhe në Marocaine ai u transferua tek Olympique Marseille dhe, pas Luftës së Dytë, në Stade Francais, pastaj te Atletico Madrid – fitoi dy kampionate – dhe përsëri në OM.

Pas disa paraqitjeve në Marok, ai veshi fanellën e Francës për 19 ndeshje dhe një dëmtim i pësuar kundër Gjermanisë, solli fundin e një karriere të shkëlqyer.

Pseudonimi Perla e Zezë, para Pelé, i përket atij. Megjithatë, llogaritja zyrtare e miqësoreve është që nga viti 1960, pas anëtarësimit të Fédération Royale Marocaine de Football në FIFA dhe Caf: në vitin 1963, në të parën nga 11 ndeshjet, fitorja e vetme e Marokut (2-1) e ndjekur nga 7 suksese franceze dhe 3 barazime, duke përfshirë 2-2 të ndeshjes së fundit të vitit 2005.