Për më shumë se 35 vjet, autoritetet shtetërore në Kinë zbatuan në mënyrë rigoroze politikën e një fëmije, pasi vendi u përpoq të trajtonte mbipopullimin dhe të zbuste varfërinë. Por ndërsa ekonomia lulëzoi, Kina e gjeti popullsinë e saj të plakur dhe fuqinë e saj të punës duke u pakësuar.

Në një përpjekje për të zbutur rreziqet ekonomike që vijnë nga rënia e lindjeve, partia njoftoi në 2015 se do të lejojë çiftet e martuara të kenë dy fëmijë. Por pas një rritjeje të shkurtër në 2016, niveli kombëtar i lindjeve ka rënë nga viti në vit – duke bërë që partia të lehtësojë politikën për të lejuar edhe një fëmijë të tretë. Kalimi zyrtar i ligjit të ri të vendit për tre fëmijë u prit me skepticizëm dhe kritikë të përhapur në mediat sociale kineze, me shumë gra që shprehën ankth për rritjen e kostos së jetesës dhe pabarazinë e ngulitur gjinore në vendin e punës.

Shumë argumentuan se rritja e tre fëmijëve do të ishte shumë e shtrenjtë dhe e paarritshme për shumicën e çifteve urbane, shumë prej të cilëve përballen me paga stanjacione, më pak mundësi pune dhe orë rraskapitëse në punë.