Kremlini po ecën përpara me përpjekjet për të konsoliduar kontrollin e tij politik, social dhe ushtarak në jugun e Ukrainës, pasi pretendoi në fillim të kësaj jave se kishte vendosur “urën tokësore” të tij drejt Krimesë, një nga qëllimet kryesore të luftës së Moskës,  shkruan The Guardian.

Njoftimi i ministrit rus të mbrojtjes, Sergei Shoigu, u shoqërua me njoftimin se trafiku hekurudhor në kufirin me Rusinë ishte rikthyer dhe të paktën një shërbim kishte përfshirë kamionë që transportonin grurë të marrë nga ashensorët në qytetin e pushtuar nga Rusia të Melitopol për në Krimea, e cila u shkëput nga rrjeti hekurudhor ukrainas pas aneksimit të paligjshëm nga Rusia në 2014.

Shoigu,  i cili ka qenë jashtë opinionit publik për pjesë të luftës ruse në Ukrainë, premtoi “trafik gjithëpërfshirës” drejt dhe nga Rusia në territorin e pushtuar në Kherson dhe në Krime, pasi njoftoi riparimin e qindra kilometrave të linjës.

Restaurimi i pretenduar i disa shërbimeve hekurudhore, të cilat janë shënjestruar nga diversantët ukrainas, vjen në kohën e një fushate në rritje që synon të çimentojë kontrollin social dhe burokratik rus në jug të Ukrainës në të gjitha aspektet, nga përdorimi i gjuhës ruse te sistemi i qeverisjes vendore dhe pasaportat.

Shoigu tha gjithashtu se uji po rrjedh përsëri në Krime përmes Kanalit të Krimesë Veriore – i cili u ndërpre nga Ukraina në vitin 2014, megjithëse raportet kishin sugjeruar më herët gjatë konfliktit se kanali po furnizonte sërish me ujë Krimenë.

Lëvizjet në infrastrukturë vijnë pasi Rusia ka intensifikuar përpjekjet e saj për të gërmuar në zona të tjera që ajo kontrollon në jug, duke përfshirë rubizimin e ekonomisë, ndryshimin e komunikimeve celulare në rrjetet ruse dhe lëshimin e pasaportave.

Muajin e kaluar presidenti rus, Vladimir Putin, nënshkroi një dekret që thjeshton procedurën për të marrë një pasaportë ruse për banorët e rajoneve jugore të Ukrainës, Zaporizhzhia dhe Kherson, e cila pasoi një masë të ngjashme të vitit 2019 për banorët e republikave të vetëshpallura në Donetsk dhe Luhansk, rajonet separatiste të Ukrainës lindore.

Sidoqoftë, në përgjigje të lëvizjeve të fundit, BE njoftoi më parë këtë javë se nuk do t’i njihte pasaportat.

Strategjia e pasaportave ruse kishte rezultuar tashmë në rreth 800,000 njerëz në rajonin lindor të Donbasit që u pajisën me dokumente ruse përpara pushtimit të 24 shkurtit.

Ka pasur pretendime – duke përfshirë edhe ish-ombudsmenin e të drejtave të njeriut të Ukrainës, Lyudmila Denisova – se qindra mijëra qytetarë ukrainas janë “larguar ilegalisht” në Rusi që nga fillimi i luftës.

Mathieu Boulègue, një ekspert në qendrën e mendimit Chatham House, i cili fokusohet në politikën ruse dhe çështjet ushtarake, e sheh njoftimin rus rreth përfundimit të urës tokësore si të synuar po aq edhe ndaj opinionit publik në Rusi rreth luftës.

“Ngritja e një ure tokësore ishte një qëllim i deklaruar i luftës ruse, por le të mos vendosim shumë në terminologji. Është i gjithë territor i pushtuar. Ka kuptim ushtarakisht që Kremlini do të donte të kontrollonte territorin në jug. Do ta nënshtrojë sepse nuk mund ta kontrollojë politikisht.”

Ai nënshtrim, argumenton Boulègue, po ndodh në një rrugë të dyfishtë me ndryshimin e kurrikulave shkollore, futjen e rublës dhe strukturat e reja politike dhe të ashtuquajturin “pasaportizim” që po imponohet së bashku me përpjekjet e saj ushtarake dhe të sigurisë.

Nëse Rusia tani që shpallja e urës së saj tokësore është e rëndësishme është sepse është një “moment i kryer misioni”, thotë ai, duke iu referuar fjalimit famëkeq të George W Bush në maj 2003 në bordin e një transportuesi amerikan që supozohej të sinjalizonte një të udhëhequr nga SHBA. fitore në Irak.

“Është një sinjal i madh, duke përfshirë faktin se është Shoigu ai që e bëri njoftimin. Bëhet fjalë për propagandë: të thuash se gjithçka po shkon sipas planit.”

Boulègue dyshon gjithashtu se njoftimi, si dhe që synon publikun rus për të sugjeruar se lufta po ka sukses, mund të sugjerojë një dëshirë nga ana e Kremlinit për të kaluar në fund të periudhës së “luftimeve intensive të luftës”.

“Duhet të marrë fund,” i tha ai The Guardian-it. “Asnjë ushtri e përmasave të tilla, dhe në një terren të tillë kontestues, nuk do të vazhdojë të luftojë me një intensitet kaq të lartë përgjithmonë dhe në mënyrë të pashmangshme do të ketë kalim nga lufta e lëvizjes në luftën pozicionale.”

Ndërsa njoftimi i Shoigut shënoi pretendimin zyrtar të urës tokësore, për disa rënia e Mariupolit shënoi momentin e realitetit të saj, me Prof Michael Clarke nga King’s College në Londër duke i thënë Sky News dy javë më parë se ura tokësore ishte një realitet.

“Rusët tani kanë përfunduar me Mariupolin, ata kanë urën e tyre tokësore,” tha ai. “Ura tokësore që kalon nga Donbasi në Krime dhe pak më tej në perëndim. Dhe kjo urë tokësore do të marrë disa rimarrëveshje nëse ukrainasit me të vërtetë duan të rikthehen në këtë luftë diku më vonë.”

Dhe kjo mbetet pyetja kryesore: nëse Ukraina mund të rimarrë jugun e pushtuar. Edhe pse Kievi ka nisur një kundërofensivë në jug rreth Khersonit, deri më tani ajo ka pasur sukses të kufizuar. (Sipas The Guardian)