Në një lëvizje që shënon një ndryshim domethënës në politikën e sanksioneve, Shtetet e Bashkuara kanë autorizuar importin e naftës bruto venezueliane në Kubë. Megjithatë, kjo lehtësi vjen me një kusht të panegociueshëm: karburanti do të destinohet ekskluzivisht për sektorin privat dhe popullsinë civile, duke anashkaluar plotësisht qeverinë dhe ushtrinë kubaneze.

Vendimi, i zyrtarizuar nga Zyra e Kontrollit të Aseteve të Huaja (OFAC) e Departamentit të Thesarit të SHBA-së, u jep dritën jeshile kompanive amerikane që të rishesin naftën bruto në ishull për qëllime “komerciale dhe humanitare”.

Kushtet e reja të thesarit amerikan

Kjo politikë e re licencimi synon të lehtësojë krizën e thellë të energjisë që ka gjunjëzuar infrastrukturën e ishullit, duke përfshirë spitalet, transportin publik dhe rrjetin elektrik. Rregullat e reja përcaktojnë qartë ndarjen e tregut.

Përfituesit janë bizneset private kubaneze, individët dhe familjet (për përdorim personal).

Ndërsa të përjashtuar janë qeveria kubaneze, ushtria, agjencitë shtetërore, si dhe hotelet apo entitetet e menaxhuara nga personeli ushtarak.

Kjo skemë krijon një realitet të ri ekonomik në vend, ku sipas analistëve, “sektori privat do të ketë karburant, ndërsa qeveria jo”.

Dinamika e re gjeopolitike dhe roli i Venezuelës

Kjo lëvizje është bërë e mundur edhe nga ndryshimet e fundit gjeopolitike në rajon. Pas rënies së administratës së Nicolas Maduro-s në Venezuelë, Uashingtoni ka rifituar kontrollin dhe ndikimin mbi flukset e naftës venezueliane. Duke lejuar kalimin e kësaj nafte drejt Kubës përmes kompanive amerikane, SHBA po krijon një varësi të re energjetike të ishullit nga Uashingtoni.

Kjo përfaqëson një kthesë historike për Kubën, e cila dekada më parë varej tërësisht nga Bashkimi Sovjetik për nevojat e saj energjetike, dhe më vonë nga nafta e subvencionuar e Venezuelës “Çaviste”.

Faktori i brendshëm

Në sfondin e kësaj lëvizjeje amerikane, vëmendja po kthehet edhe te dinamikat e brendshme të pushtetit në Havanë. Një figurë qendrore në këtë peizazh është “Raulito” Castro (i njohur si “El Cangrejo”), nipi i ish-presidentit dhe kreu i GAESA-s, konglomeratit të fuqishëm ushtarak që kontrollon rreth gjysmën e ekonomisë kubaneze.

Përfaqësues i një “brezi të ri” që raportohet se është i zhgënjyer me modelin e vjetër ekonomik, pozicioni i tij dhe i konglomeratit që ai drejton mbetet një pikë kyçe në balancën e ardhshme të pushtetit. Ndërkohë që SHBA fuqizon privatin dhe injoron shtetin, mbetet për t’u parë se si do të reagojë elita ushtarake dhe politike e ishullit përballë kësaj qasjeje të re të Uashingtonit.

/rtsh.al/