Gjykata e Drejtësisë e Bashkimit Evropian (GJDEB) ka dhënë një vendim që mund të ndryshojë përgjithmonë mbrojtjen e të drejtave të njeriut në kufijtë e Evropës. Në një lëvizje të rrallë, Gjykata ka mbështetur apelin e refugjatit sirian, Alaa Hamoudi, duke rrëzuar një vendim të mëparshëm dhe duke hapur rrugën për kërkesa masive për dëmshpërblim kundër agjencisë kufitare Frontex.

Rasti i Hamoudit daton në prill të vitit 2020. Sipas dëshmisë së tij, pasi zbarkoi në ishullin grek Samos bashkë me 21 persona të tjerë (përfshirë fëmijë), policia greke i konfiskoi telefonat dhe i detyroi të hipnin në një gomone shpëtimi pa motor. Ata u lanë në mëshirë të fatit në Detin Egje për 17 orë.

Hamoudi pretendon se një avion i Frontex-it fluturoi dy herë mbi ta gjatë këtij procesi, duke dëshmuar kështu bashkëpunimin ose të paktën indiferencën e agjencisë ndaj praktikës së paligjshme të “pushback” (kthimit mbrapsht me forcë).

Pse ky vendim quhet “historik”?

Deri më sot, mbledhja e provave kundër një agjencie kaq të fuqishme si Frontex ishte thuajse e pamundur për azilkërkuesit. Gjykata e Luksemburgut pranoi këtë “çekuilibër pushteti”, duke vendosur një precedent të ri.

Gjykata deklaroi se dëshmitë e migrantëve ishin “mjaftueshëm të detajuara dhe konsistente”, duke mos kërkuar më prova të pamundura nga njerëz që sapo kanë dalë nga deti.

Ky vendim sfidon strukturën e Frontex-it, e cila shpesh është fshehur pas faktit se operacionet fizike kryhen nga policitë kombëtare (si ajo greke).

Gjykata ritheksoi se të drejtat themelore duhet të merren seriozisht dhe agjencia nuk mund të “mbyllë sytë” përballë shkeljeve.

Reagimet

“Po luftoja mes jetës dhe vdekjes,” deklaroi Hamoudi nga Mannheim i Gjermanisë pas vendimit. Avokatët e tij e quajtën këtë një fitore kundër “pandëshkueshmërisë ligjore” të agjencisë.

Nga ana tjetër, Frontex ka deklaruar se do të vazhdojë prezencën në Greqi, duke argumentuar se monitorimi është i mundur vetëm duke qenë prezent në terren, por u zotua për më shumë transparencë.

/rtsh.al/