SHBA-të zbulojnë një armë bërthamore të modernizuar B61-13, e projektuar për të synuar bunkerët dhe fortifikimet.

Forcimi i arsenalit bërthamor të SHBA-së me futjen e bombës së drejtuar B61-13 shënon një zhvillim të rëndësishëm në strategjinë amerikane të parandalimit , duke e futur veten në një skenar global gjithnjë e më kompleks dhe konkurrues.

Ky version i ri i një arme historike dëshmon si për evolucionin teknologjik ashtu edhe për vullnetin e Shteteve të Bashkuara për të ruajtur një aftësi moderne bërthamore duke i dhënë një mesazh drejtuar Rusisë, Kinës dhe Koresë së Veriut.

Il Giornale, shkruan se B61 u konceptua si një bombë gravitacionale, domethënë, e hedhur nga një aeroplan.

Kjo lloj bombe ka ekzistuar që nga Lufta e Parë Botërore, por B61 spikati për modularitetin dhe përshtatshmërinë e saj, karakteristika që i lejuan asaj të mbetej qendrore në arsenalin bërthamor të Shteteve të Bashkuara për më shumë se gjashtëdhjetë vjet.

Evolucioni dhe variantet e B61

Me kalimin e kohës, familja B61 ka evoluar në një seri variantesh, me trembëdhjetë versione të zhvilluara deri më sot, secila me karakteristika dhe misione specifike.

Këto bomba mund të mbahen nga avionë të shumtë amerikanë dhe aleatë, nga bombarduesit strategjikë të fshehtë B-2 te avionët luftarakë shumërolësh si F-15, F-16, F-35 dhe European Tornado, si dhe nga avioni i ardhshëm B-21 Raider.

B61-13 i ri: modernizim dhe aftësi të përmirësuara

B61-13 është evolucioni më i fundit i familjes, i njoftuar së fundmi si pjesë e një programi gjithëpërfshirës për modernizimin e arsenalit bërthamor të SHBA-së.

Ky version kuptohet se është projektuar për të sulmuar objektiva ushtarake veçanërisht të forta dhe me sipërfaqe të mëdha , duke ofruar aftësi të zgjeruara për t’u mohuar kundërshtarëve strehë të sigurta.

Qëllimi është të kapërcehet sfida historike e shkatërrimit të bunkerëve dhe strukturave të fortifikuara, një problem që daton që nga Lufta e Dytë Botërore dhe vështirësitë e Aleatëve në shkatërrimin e bazave detare gjermane të mbrojtura rëndë.

Sfida e objektivave komplekse

Me kalimin e viteve, disa kombe kanë ndërtuar fortifikime nëntokësore dhe gjithnjë e më rezistente, sikurse janë Metrotë e nëndheshme, të projektuara si një strehë bombash.

Kjo ka të ngjarë të ketë motivuar zhvillimin e armëve bërthamore të afta për të depërtuar thellë në tokë dhe për të mbrojtur strukturat për të maksimizuar efektivitetin e shpërthimit.

Analiza tregon se B61-13 nuk është një armë e re e ndërtuar nga e para, por një modifikim i sistemeve ekzistuese, i cili përmirëson besueshmërinë, sigurinë dhe karakteristikat operacionale.

Prodhimi i kësaj arme ishte çuditërisht i shpejtë, duke u zhvilluar në më pak se dy vjet, falë edhe përvojës së fituar me versionin e mëparshëm B61-12.

Një element kyç i suksesit, sipas ekspertëve, duket se ka qenë bashkëpunimi i ngushtë midis laboratorëve kërkimorë dhe qendrave të prodhimit të shpërndara në të gjithë Shtetet e Bashkuara, duke kapërcyer rivalitetet institucionale të së kaluarës.

Dizajni u krye në laboratorët e Los Alamos dhe Sandia, ndërsa prodhimi u krye në fabrika në Teksas, Misuri, Tenesi dhe Karolinën e Jugut.

Bomba e re do të ketë saktësi më të madhe falë një sistemi modern udhëzues aerodinamik dhe një fuqie shpërthyese më të lartë se B61-12.

Megjithatë, prodhimi i B61-13 do të zëvendësojë atë të versionit të mëparshëm, pa rritur numrin e përgjithshëm të armëve bërthamore amerikane .

Megjithatë, nevoja për të ruajtur një pengesë efektive kundër vendeve të tilla si Rusia, Kina dhe Koreja e Veriut ka të ngjarë t’i shtyjë Shtetet e Bashkuara të vazhdojnë të zhvillojnë aftësi bërthamore të përparuara dhe të larmishme.

E ardhmja e frenimit bërthamor amerikan

Sipas burimeve qeveritare, thuhet se SHBA-të tashmë po punojnë në armë dhe sisteme të reja, të tilla si raketa lundrimi të lëshuara nga deti dhe raketa të reja ajër-ajër me rreze të gjatë veprimi.

Modernizimi i arsenalit bërthamor synon të sigurojë që Shtetet e Bashkuara të ruajnë aftësinë për të penguar kundërshtarë të shumtë bërthamorë njëkohësisht.

Në fakt, parandalimi nuk bazohet vetëm në numrin e armëve, por në cilësinë, përshtatshmërinë dhe shpërndarjen strategjike të mjeteve në dispozicion.

Prandaj, B61-13 përfaqëson shprehjen më të fundit të kësaj filozofie, efektiviteti i së cilës do të konfirmohet nëse armë të tilla nuk do të duhet të përdoren kurrë.

/rtsh.al/