Vendet në të gjithë rajonin po raportojnë nivele në rritje të lodhjes nga COVID-19. Që kur virusi arriti në Rajonin Evropian tetë muaj më parë, qytetarët kanë bërë sakrifica të mëdha për të përmbajtur COVID-19. “Ka ardhur me një kosto të jashtëzakonshme, e cila na ka lodhur të gjithëve, pavarësisht se ku jetojmë, apo çfarë bëjmë”, theksoi  Dr Hans Henri P. Kluge, Drejtori Rajonal i OBSH-së për Evropën  në një interviste te tij. “Në rrethana të tilla është e lehtë dhe e natyrshme të ndihesh apatik dhe i demotivuar, të përjetosh lodhje. Megjithëse të gjithë jemi të lodhur, besoj se është e mundur të gjallërojmë dhe të ringjallim përpjekjet për të trajtuar sfidat COVID-19 me të cilat përballemi” shprehet Kluge i cili jep edhe 3 strategji për ta bërë këtë.

E para është: Thirrja e parë për veprim.  Në Gjermani, qeveria ka konsultuar filozofë, historianë, teologë dhe shkencëtarë të sjelljes dhe shoqërisë, të cilët ofruan kontribut të vlefshëm në përparimin arsimor të fëmijëve nga familje të pafavorizuara, legjitimitetin e kufizimeve dhe ekuilibrin midis mbështetjes publike dhe normave morale përkundrejt shtetit të detyrueshëm veprimi.

Thirrja e dytë për veprim që sugjeron Kluge është bashkë-krijimi I ndërhyrje me komunitetin. Komuniteti duhet të konsiderohet si një burim, si dhe një marrës ose përfitues. Qytetarët janë në zemër të një zgjidhjeje për pandeminë dhe politikëbërësit duhet t’i trajtojnë ata si të tillë

Thirrja e tretë për veprim: Ne duhet të plotësojmë nevojat tona në mënyra të reja, më të sigurta. Ndërsa hyjmë në sezonin e ardhshëm të festimeve, do të duhet të luftojmë lodhjen duke përmbushur nevojat e qytetarëve në mënyra të reja, inovative. Ne e pamë këtë gjatë Ramazanit në të gjithë Rajonin, kur grupet me bazë në komunitet gjetën zgjidhje të sigurta për prishjen e agjërimit, duke përfshirë bërjen e kësaj në mënyrë virtuale ose shpërndarjen e vakteve në shtëpi për festat e distancuara. Qasjet krijuese mund të rikthejnë kënaqësinë shoqërore duke mbrojtur komunitetet.

Pavarësisht nga vështirësitë, COVID-19 po na kërkon që të shkojmë përtej shkencës biomjekësore në përgjigjen tonë. Ne kemi një mundësi për të maksimizuar njohuritë e komunitetit tonë në sjellje, për të integruar pjesëmarrjen reale të komunitetit në politikën e shëndetit publik në një shkallë që nuk është bërë më pare sqaron Dr. Kluge .