Më 4 gusht 1944, policia sekrete gjermane (Gestapo) zbuloi vendstrehimin e fshehtë në një ndërtesë në Amsterdam, duke arrestuar 15-vjeçaren Ana Frank, familjen e saj dhe katër persona të tjerë që qëndronin të fshehur prej dy vitesh për t’i shpëtuar persekutimit nazist. Ngjarja shënoi fillimin e fundit tragjik për shumicën e banorëve të asaj që u bë e njohur botërisht si “Shtëpia e Pasme” (Het Achterhuis).

Dy vite në izolim dhe ditari që mbeti në histori

Që nga korriku i vitit 1942, familja Frank dhe miqtë e tyre jetuan në fshehtësi të plotë në ambientet e përshtatura të ndërtesës ku punonte i ati i Anës, Otto Frank. Gjatë kësaj periudhe 25-mujore, Ana mbajti një ditar të detajuar ku dokumentoi jetën në izolim, frikën e zbulimit, por edhe shpresat e saj për të ardhmen.

Më 4 gusht 1944, ditaristja 15-vjeçare Ana Frank u arrestua me motrën e saj, prindërit dhe katër të tjerë nga Gestapoja, pasi u fshehën për dy vjet brenda një ndërtese në Amsterdam.

Deportimi dhe humbja e jetës në kampe

Pas arrestimit, anëtarët e grupit u dërguan në kampin e kalimit në Westerbork dhe më pas u deportuan me trenin e fundit të transportit drejt kampit të shfarosjes Auschwitz-Birkenau.

Më vonë, Ana dhe motra e saj më e madhe, Margot, u transferuan në kampin e përqendrimit Bergen-Belsen në Gjermani.

Ana dhe motra e saj, Margot, vdiqën në kampin e përqendrimit Bergen-Belsen.

Të dyja motrat humbën jetën nga tifoja në fillim të vitit 1945, vetëm pak javë përpara se kampi të çlirohej nga forcat aleate. Babai i saj, Otto Frank, ishte i vetmi nga të tetë personat e fshehur që i mbijetoi Holokaustit. Pas luftës, ai botoi ditarin e së bijës, i cili sot është përkthyer në dhjetëra gjuhë dhe mbetet një nga dokumentet më prekëse dhe më të rëndësishme historike të Luftës së Dytë Botërore.

/rtsh.al/