Votuesit në Poloni i drejtohet sot kutive të votimit për raundin e parë të zgjedhjeve presidenciale.

Rreth 29 milionë votues të kualifikuar do të zgjedhin pasardhësin e Presidentit Andrzej Duda, i cili nuk është i kualifikuar për rizgjedhje për shkak të një kufizimi prej dy mandatesh.

Trembëdhjetë kandidatë që përfaqësojnë të gjitha tendencat e spektrit politik do të garojnë në raundin e parë.

Kryebashkiaku pro-BE i Varshavës, Rafal Trzaskowski, pritet të marrë 30 përqind të votave, sipas sondazheve të opinionit, përpara 25 përqindëshit të historianit nacionalist Karol Nawrocki

Kjo do t’i çonte të dyja vendet në balotazhin e 1 qershorit, në një moment veçanërisht të tensionuar për Evropën, ndërsa pushtimi i Ukrainës nga Rusia po zgjatet, populistët e ekstremit të djathtë vazhdojnë të rriten dhe lidhjet me Uashingtonin janë të tendosura.

Trzaskowski, i mbështetur nga partia Platforma Qytetare e Kryeministrit Donald Tusk, pritet të pasohet nga kandidati konservator dhe nacionalist Karol Nawrocki, i mbështetur nga partia kryesore e opozitës Ligj dhe Drejtësi (PiS) me 24-24%.

Kandidati i ekstremit të djathtë Slawomir Mentzen, i mbështetur nga Konfederata e Lirisë dhe Pavarësisë, do të renditet i treti duke marrë rreth 12-13% të votave, sipas sondazheve.

Nëse këto parashikime janë të vërteta, Polonia do të duhet të shkojë përsëri në zgjedhje më 1 qershor për të zgjedhur Trzaskowski-n ose Nawrocki-n si president të ri.

Vota nuk ka të bëjë vetëm me faktin nëse Rafal Trzaskowski, i Platformës Qytetare të qendrës së djathtë, apo konservatori kombëtar Karol Nawrocki, dy kandidatët kryesorë, do të bëhen presidenti i ardhshëm i Polonisë. Ka shumë më tepër gjëra në lojë në këto zgjedhje.

Rezultati i zgjedhjeve presidenciale do të përcaktojë nëse qeveria pro-evropiane e qendrës së majtë e udhëhequr nga Donald Tusk mund të çojë përpara planet e saj, të cilat janë penguar nga Presidenti Andrzej Duda që kur qeveria u zgjodh rreth 18 muaj më parë.

Edhe pse kreu i shtetit polak nuk ka aq shumë pushtet sa presidentët francezë ose amerikanë, ai ka shumë më tepër sesa presidenti gjerman, për shembull, i cili ka një rol kryesisht përfaqësues.

Presidenti polak, i cili zgjidhet drejtpërdrejt nga populli dhe është komandanti suprem i forcave të armatosura, mund të vërë veton ndaj projektligjeve qeveritare, ka të drejtë të flasë në politikën e jashtme të vendit dhe mund të propozojë legjislacion të ri.

/rtsh.al/