Sir Alex Ferguson dhe Roy Keane shkruan së bashku disa nga faqet më të rëndësishme në historinë e Manchester United, por marrëdhënia e tyre përfundoi papritur në vitin 2005, pas debatit të famshëm që çoi në largimin e mesfushorit. Që atëherë, të dy nuk e kanë përmirësuar kurrë vërtet marrëdhënien e tyre dhe kanë pasur shumë pak kontakt. Megjithatë, më shumë se njëzet vjet më vonë, Ferguson duket se ka bërë një hap drejt Keane në autobiografinë e tij të re, duke kujtuar një nga performancat e tij më të mira për United me fjalë veçanërisht të përzemërta.

Prishja e marrëdhënies së tyre filloi gjatë kampit stërvitor parasezonal të Manchester United në Portugali në verën e vitit 2005. Ferguson dhe Keane patën një debat të nxehtë para lojtarëve të tjerë, kryesisht për kushtet dhe organizimin e kampit stërvitor. Fillimisht, trajneri skocez u përpoq ta minimizonte incidentin, duke e konsideruar atë si një debat normal midis dy personaliteteve veçanërisht të forta. Megjithatë, kjo përplasje ishte vetëm fillimi i krizës.

Në muajt që pasuan, marrëdhënia e tyre u përkeqësua më tej, pjesërisht për shkak të kritikave publike të Keane ndaj shokëve të tij të ekipit pas një humbjeje të rëndë kundër Middlesbrough. Intervista e dhënë për MUTV u konsiderua nga Ferguson si një shkelje serioze e disiplinës në dhomat e zhveshjes. Në nëntor 2005, ata u ndanë. Keane u largua nga Manchester United pas 12 vitesh, me klubin që njoftoi përfundimin e kontratës së tij me pëlqim të ndërsjellë. Ishte një fund i papritur për lojtarin që ishte bërë kapiteni, udhëheqësi dhe simboli i ekipit gjatë një prej epokave më të suksesshme në historinë e saj.

Siç raporton The Sun, ndër ndeshjet që Sir Alex zgjodhi për librin e tij të ri, “Games of My Life”, është ndeshja historike e kthimit në gjysmëfinalen e Ligës së Kampionëve të vitit 1999 kundër Juventusit. Në Torino, Manchester United arriti nga 2-0 në 3-2, duke siguruar kualifikimin për në finalen e Barcelonës, ku përfundimisht mposhtën Bayern.

Keane ishte një nga lojtarët kryesorë atë mbrëmje, duke shënuar golin e fitores dhe duke e udhëhequr ekipin drejt një rikthimi, pavarësisht se e dinte tashmë se një karton i verdhë do ta pengonte të luante në finale. Për Ferguson, ajo performancë ishte një nga shembujt më domethënës të lidershipit të mesfushorit irlandez.

“E di që Roy nuk kërkon vëmendje dhe as nuk interesohet për lëvdatat që i japin të tjerët, por ai dha gjithçka në atë ndeshje. Ishte nata e tij më e madhe me fanellën e kuqe. Për sa kohë që tregohen bëmat e United, performanca e Roy mes bombave të tymit dhe daulleve të Stadio Delle Alpi do të mbetet përgjithmonë e gdhendur në kujtesën time dhe meriton të kalohet brez pas brezi”.